Bezpłatny kreator modelu dojrzałości partnerów: od pustej strony do wspólnego modelu w jedno popołudnie

Przewodnik po bezpłatnym kreatorze modelu dojrzałości partnerów: wybierz jeden z pięciu szablonów, dostosuj etapy i obszary do swojego programu, przetestuj model z trzema partnerami i pobierz go. Przykład i błędy, których warto unikać.

Najtrudniejsza jest pierwsza godzina pracy nad modelem dojrzałości. Otwierasz pusty arkusz kalkulacyjny, wpisujesz w komórce „Etap 1”, a potem przez dwadzieścia minut zastanawiasz się, czy powinny być cztery, czy pięć etapów. Pod koniec poranka masz piękny wiersz nagłówków i nic poza nim.

Bezpłatny kreator modelu dojrzałości partnerów pozwala pominąć tę godzinę. Zaczynasz od szablonu z gotowymi etapami, obszarami i opisem w każdej komórce, a czas poświęcasz na to, co najważniejsze: dostosowanie modelu do swojego programu i partnerów. W tym artykule krok po kroku pokazujemy, jak korzystać z kreatora modelu dojrzałości, podajemy praktyczny przykład, a na końcu wyjaśniamy, co zrobić, gdy model będzie gotowy.

Jeśli najpierw chcesz poznać metodę (po co tworzyć model dojrzałości, jak wybrać etapy i opisać komórki), przeczytaj artykuł jak zbudować model dojrzałości dla sieci partnerów. Ten tekst dotyczy narzędzia.

Co oferuje kreator modelu dojrzałości

Model dojrzałości to siatka. Etapy znajdują się w poziomie — od punktu, w którym zaczyna większość partnerów, do poziomu, który chcesz osiągnąć z najlepszymi. Obszary są w pionie: to tematy, od których zależy Twój program. Każda komórka opisuje, jak dany etap wygląda w konkretnym obszarze, w kategoriach, które można zaobserwować. To sprawdzona od dawna koncepcja: jedną z najbardziej znanych siatek rozwoju potencjału organizacji non-profit, przygotowaną przez McKinsey dla Venture Philanthropy Partners w 2001 roku, tworzyły cztery poziomy — od „wyraźna potrzeba zwiększenia potencjału” do „wysoki poziom potencjału” — w siedmiu obszarach organizacji [1].

Kreator zapewnia gotową do edycji strukturę:

  • Pięć szablonów, każdy z czterema etapami, czterema lub pięcioma obszarami i opisem każdej komórki: potencjał partnera, lokalizacja, ochrona przed krzywdzeniem, dojrzałość cyfrowa i sieć rzecznicza.
  • Pusta siatka z czterema etapami i trzema obszarami, jeśli wolisz zacząć od zera.
  • Wszystkie elementy można edytować: zmieniaj nazwy etapów i obszarów, przeredagowuj dowolne komórki, dodawaj etapy (maksymalnie siedem) i obszary (maksymalnie dwanaście) lub je usuwaj.
  • Pobieranie: plik Excel albo wydruk i zapis jako PDF.

Podczas pracy nad modelem pozostaje on w Twojej przeglądarce. Żadne dane nie są nigdzie wysyłane, więc możesz zamknąć stronę i wrócić do niej na tym samym urządzeniu.

Kreator modelu dojrzałości partnerów z szablonem potencjału partnera: cztery etapy — Początkujący, Rozwijający się, Ugruntowany i Wiodący — w obszarach zarządzania i przywództwa, zarządzania finansami, jakości programów i MEAL, ludzi i organizacji oraz pozyskiwania funduszy i stabilności
Kreator z szablonem potencjału partnera: cztery etapy w pięciu obszarach, każdą komórkę można edytować.

Od którego szablonu zacząć

Pięć szablonów kreatora modelu dojrzałości
Szablon Dla programów, które... Etapy Obszary
Potencjał partnera wzmacniają partnerów wdrażających Początkujący, Rozwijający się, Ugruntowany, Wiodący Zarządzanie, finanse, jakość programów i MEAL, ludzie, pozyskiwanie funduszy
Lokalizacja mierzą, w jakim stopniu partnerstwa są kierowane lokalnie Podwykonawstwo, Konsultacje, Współpraca, Kierowanie lokalne Podejmowanie decyzji, finansowanie, wzmacnianie potencjału, widoczność, koordynacja
Ochrona przed krzywdzeniem współpracują z dziećmi i dorosłymi w trudnej sytuacji Podstawowy, Rozwijający się, Wdrożony, Wzorowy Polityka, bezpieczna rekrutacja i szkolenia, zgłaszanie, społeczności i informacja zwrotna
Dojrzałość cyfrowa pomagają sieci przejść od arkuszy kalkulacyjnych do wspólnych narzędzi Doraźny, Początkujący, Zintegrowany, Oparty na danych Strategia, dane i raportowanie, narzędzia, umiejętności, ochrona danych
Sieć rzecznicza tworzą sieć rzeczniczą lub koalicję Świadomy, Zaangażowany, Aktywny, Lider Udział, umiejętności, głos i wpływ, przywództwo

Wybierz szablon, który jest najbliższy Twoim potrzebom, nawet jeśli nie pasuje idealnie. Łatwiej przeredagować istniejącą komórkę, niż tworzyć ją od zera. Gdy udostępnisz model, zdecyduj, jak partnerzy będą robić postępy: zobacz trzy sposoby na określenie, na jakim etapie są Twoi partnerzy.

Krok po kroku: od szablonu do własnego modelu

  1. Nazwij model na cześć programu, aby pobrany plik i wydruk jasno wskazywały, czego dotyczą.
  2. Przeczytaj etapy na głos. Czy partner rozpozna siebie w każdej nazwie i czy będzie mu odpowiadało takie określenie? „Początkujący” brzmi lepiej niż „Słaby”. Zmieniaj nazwy bez obaw.
  3. Najpierw usuń zbędne obszary, zamiast dodawać nowe. Zostaw tylko te, nad którymi Twój program będzie rzeczywiście pracować w ciągu najbliższych dwóch lub trzech lat. Na początek wystarczą cztery lub pięć.
  4. Opisz każdą komórkę w sposób, który można zweryfikować. Istnieje określona polityka, raport przychodzi na czas, pozycja znajduje się w budżecie. Dwie osoby czytające opis powinny umieścić partnera na tym samym etapie.
  5. Sprawdź każdy wiersz od lewej do prawej. Każdy etap powinien obejmować wymagania poprzedniego, a przejście między dwiema komórkami powinno oznaczać krok, który partner może zrobić mniej więcej w ciągu roku.
  6. Kontroluj licznik. Kreator pokazuje, ile komórek jest opisanych („Opisano 18 z 20 komórek”). Pusta komórka oznacza odłożoną decyzję.
  7. Pobierz model jako plik Excel, aby udostępnić go współpracownikom, lub wydrukuj go na warsztat, podczas którego go przetestujesz.

Praktyczny przykład

Wyobraź sobie fikcyjną federację organizacji młodzieżowych, Lakeside Youth Network, zrzeszającą 24 organizacje członkowskie z dziewięciu krajów. Jej sekretariat chce przygotować model potencjału członków. Zespół, korzystając z szablonu potencjału partnera:

  • zostawia cztery etapy, ale zmienia nazwę „Wiodący” na „Mentorujący”, ponieważ najlepsi członkowie sieci mają wspierać pozostałych;
  • usuwa obszar „Pozyskiwanie funduszy i stabilność”, który nie jest finansowany przez sieć, i dodaje „Udział młodzieży”, będący jej głównym celem;
  • zmienia opis komórki „Ugruntowany” w obszarze „Udział młodzieży” na „Młodzi ludzie zasiadają w zarządzie i kierują co najmniej jednym programem” — co można sprawdzić w rocznym sprawozdaniu;
  • usuwa słowo „regularnie” z trzech komórek i zastępuje je konkretną liczbą („spotyka się co najmniej cztery razy w roku”).

Po jednym popołudniu siatka obejmuje pięć obszarów i dwadzieścia opisanych komórek. Sekretariat ją drukuje i zabiera na najbliższe spotkanie członków.

Przetestuj model z trzema partnerami, zanim go wdrożysz

Model dojrzałości opracowany wyłącznie przez zespół programowy zwykle odzwierciedla jego obawy. Zanim go wdrożysz, poproś trzech partnerów (jednego o dużym potencjale, jednego będącego pośrodku i jednego, który dopiero zaczyna) o określenie swojej pozycji na wydrukowanej siatce oraz zaznaczenie komórek, które są dla nich niejasne lub niesprawiedliwe. Miejsca, w których się z Tobą nie zgadzają, to właśnie te, które warto poprawić.

Praktyczna wskazówka dotycząca spotkania: wydrukuj siatkę w formacie A3 — po jednym egzemplarzu dla każdego partnera — i daj każdemu partnerowi długopis w innym kolorze. Poproś, aby zaznaczyli, gdzie są teraz i gdzie chcą być za rok. Dwa oznaczenia w każdym wierszu mówią więcej niż wynik, a to drugie stanowi początek planu partnera.

Ma to znaczenie nie tylko dla dokładności. Model, który partnerzy pomogli opracować, będą wykorzystywać do planowania własnego rozwoju, zamiast traktować go jak narzuconą im kartę oceny. Konsultacje z 2021 roku, które stały się podstawą publikacji „Time to Decolonise Aid”, udokumentowały nierównowagę sił między organizacjami międzynarodowymi a lokalnymi w sektorze pomocowym [2]. Siatka zaprojektowana wspólnie z partnerami to niewielki, praktyczny sposób na to, by nie pogłębiać tych nierówności.

Twój model obejmujący wszystkich partnerów. W Advancer.World Twoje etapy i obszary stają się siatką programu. Każdy partner określa w niej swoją pozycję we własnym języku, przypisane są do niej działania wymagane na każdym etapie (zadania, ankiety, dokumenty, KPI), a Ty widzisz całą sieć na jednym ekranie. Bezpłatnie: jeden program i pięciu partnerów.

Zarejestruj się teraz

Błędy, przed którymi kreator Cię nie uchroni

  • Zbyt wiele etapów. Siedem etapów wygląda precyzyjnie, ale trudno je od siebie odróżnić. Cztery to najczęstszy wybór — nie bez powodu.
  • Przymiotniki zamiast dowodów. „Dobre zarządzanie finansami” dla każdego czytelnika znaczy coś innego. „Uzgadnianie ksiąg co miesiąc i coroczny audyt” — nie.
  • Etap końcowy nieosiągalny dla nikogo. Jeśli żaden partner nie mógłby znaleźć się w ostatniej kolumnie w ciągu pięciu lat, model będzie przypominał osąd, a nie ścieżkę rozwoju.
  • Obszary, których nie będziesz wspierać. Każdy obszar uwzględniony w modelu to obietnica, że zależy Ci na postępach w tej dziedzinie. Nie dodawaj obszarów, w których nie masz budżetu ani wiedzy, by zapewnić wsparcie.
  • Uznanie pierwszej wersji za ostateczną. Po pierwszej rundzie ocen przejrzyj model. Partnerzy powiedzą Ci, które komórki się nie sprawdzają.

Nie tylko potencjał partnera: szablon sieci rzeczniczej

Ten sam kreator obsługuje drabinę zaangażowania dla sieci rzeczniczych, która otwiera się z szablonem sieci rzeczniczej. Etapy opisują tam poziom zaangażowania członka — od świadomości po rolę lidera. Osoby prowadzące kampanie nazywają to drabiną zaangażowania: ścieżką, która prowadzi ludzi od działań wymagających niewielkiego wysiłku do przywództwa [3]. Jeśli prowadzisz koalicję lub sieć członków, a nie współpracujesz z partnerami wdrażającymi, zacznij od tego szablonu.

FAQ

Ile etapów powinien mieć model dojrzałości?

Najczęściej wybiera się cztery: to wystarczająco dużo, by pokazać postęp, i na tyle mało, by partnerzy mogli odróżnić etapy. Kreator pozwala ustawić od dwóch do siedmiu etapów.

Ile czasu zajmuje przygotowanie modelu dojrzałości?

Jeśli zaczynasz od szablonu, uzgodnienie pierwszej wersji w małym zespole zajmie jedno popołudnie. Przetestowanie jej z trzema partnerami i wprowadzenie zmian zajmie kolejne dwa lub trzy tygodnie, głównie ze względu na oczekiwanie na spotkania. Przygotowanie modelu od pustej siatki trwa znacznie dłużej — dlatego właśnie powstały szablony.

Czy mogę zmienić szablony?

Tak, możesz zmienić wszystko: nazwy etapów i obszarów oraz treść każdej komórki. Możesz także dodawać i usuwać etapy oraz obszary. Szablony można bezpłatnie wykorzystywać i dostosowywać w swojej organizacji.

Gdzie zapisuje się mój model?

Wyłącznie w przeglądarce, na Twoim urządzeniu, dzięki czemu możesz wrócić do niego później. Żadne dane nie są wysyłane na nasze serwery. Pobierz model jako plik Excel, aby zachować kopię lub go udostępnić, a przycisku „Zacznij od nowa” użyj, aby go wyczyścić.

Czy partnerzy mogą samodzielnie wypełnić model?

W bezpłatnym kreatorze partnerzy mogą określić swoją pozycję na wydrukowanej lub udostępnionej kopii. W Advancer.World każdy partner określa swoją pozycję online na siatce programu, a Ty widzisz pozycje wszystkich partnerów razem.

Jedno popołudnie, jeden model, trzech partnerów

Model dojrzałości nie musi być idealny, żeby był użyteczny. Powinien być na tyle jasny, by partner mógł odnaleźć w nim swoją pozycję i zobaczyć kolejny krok. Otwórz kreator, wybierz szablon najbliższy Twojemu programowi i zarezerwuj sobie jedno popołudnie. Następnie przetestuj model z trzema partnerami.

Wykorzystaj model w praktyce, a nie tylko sam szablon. Zaprojektuj program w Advancer.World, zaproś partnerów i sprawdź, kto robi postępy, a kto utknął. Partnerzy i ich pracownicy nigdy nie płacą.

Zarejestruj się teraz

Źródła

  1. McKinsey & Company dla Venture Philanthropy Partners, „Effective Capacity Building in Nonprofit Organizations”, 2001, https://www.bridgespan.org/getmedia/ef1ff943-173b-48ec-843a-b5ce85c6c807/effective-capacity-building-VPP.pdf (dostęp: listopad 2026).
  2. Peace Direct, Adeso, Alliance for Peacebuilding i Women of Color Advancing Peace and Security, „Time to Decolonise Aid: Insights and lessons from a global consultation”, wydanie drugie, maj 2021, https://www.peacedirect.org/publications/timetodecoloniseaid/ (dostęp: listopad 2026).
  3. David Nyaribi i Juman Abujbara, „Ladder of engagement”, Beautiful Trouble Toolbox, https://beautifultrouble.org/toolbox/tool/ladder-of-engagement (dostęp: listopad 2026).

© 2026 Mourinho Solutions. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Udostępnij LinkedIn X E-mail

← Powrót do bloga